رادیو نشان

بعضی رویاها خاموش نمی‌شن. فقط آهسته‌تر نفس می‌کشن، توی سایه‌ی کارهای روزمره، توی واژه‌هایی که نوشته میشن، یا جمله‌هایی که زیر لب زمزمه می‌شن. حتی شاید موقعی که داری کاری می‌کنی این رویا مثل هوا وارد که وارد بدنت میشه، بیاد لابه‌لای فکرها و ذهنت و لبخندی محو روی لبهات بشونه. این قسمت درباره‌ی کسیه که هنوز دلش برای سینما می‌تپه، ازش الهام می‌گیره و هنوز ارجاعاتش به سینماس. اما حالا لابه‌لای سطر‌ها و بین کلمه‌ها زندگی می‌کنه—نه به‌جای رویایی که داشته، بلکه در امتدادش. شاید خیلی فیلم نساخته باشه. اما هر سطرش انگار قابیه از یک صحنه‌ی نادیده. هر جمله، نوری‌ه که به آرامی روی دلِ خواننده می‌تابه. و این زیستن در مرز باریک «هست» و «نیست»، همون چیزیه که به زندگی عمق می‌ده. این شما و این «هست و نیست دنیای کلمه‌ها» با مهسا ملک مرزبان اینستاگرام مهسا ملک مرزبان لینک یوتیوب هست و نیست