رادیو نشان

بعضی‌ها برای زندگی کردن، باید بسازن؛ دیوار، سقف، فرم، فضا… اما بعضی‌ها یاد می‌گیرن که برای نفس کشیدن، باید رها کنن. این قسمت درباره‌ی کسیه که از معماری، از نظم و ساختار، عبور کرده… تا برسه به دنیای رنگ‌ها؛ به دنیای مداد رنگی‌ها و مدادشمعی‌ها کسی که هر جا برسه، کافیه چند تا قلم و رنگ پخش کنه روی زمین و شروع کنه به دیدنِ لحظه‌ها… نه فقط با چشم، که با دل. اون با خط و رنگ، جهانی می‌سازه که توش خودش رو پیدا می‌کنه—آزاد و بی‌مرز و رها. نقاش شده… چون نقاش بودن براش یعنی خودِ بودن. این شما و این قسمت از پادکست داتس با عنوان «نقاشِ لحظه‌ها و قاب‌ها» اینستاگرام موسی ربانی