«گابریل گارسیا مارکز» روزنامه‌نگار، فعال سیاسی و نویسنده کتاب پرفروش رمان «صد سال تنهایی» است. مارکز در سال ۱۹۸۲ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. داستان‌هایش مرزی میان خیال و واقعیت دارند و به سبک «رئال جادویی» معروف است. بنیاد نوبل هنگام اهدای جایزه به او لقب «شعبده باز کلام» را داد.
«سفر بخیر آقای رئیس جمهور» مجموعه داستانی متفاوت از مارکز، شامل یازده داستان است. آنچه این مجموعه داستان را از دیگر آثار مارکز متمایز می‌کند فضای داستان‌ها و محل اتفاق افتادن آن‌هاست.
داستان های این مجموعه درباره زندگی تلخ مردمی است که در امریکای لاتین زندگی می‌کنند. مارکز در «سفر بخیر آقای رئیس جمهور» از شخصیت‌های برجسته‌ای مانند «پابلو نرودا» استفاده می‌کند و این بر جذابیت داستان ها تا حد زیادی می‌افزاید.
مارکز، درباره این مجموعه می‌گوید: این داستان‌ها از خاطرات شخصی من هستند که به بازنویسی آنها به شکل داستان کوتاه پرداخته‌ام.
